Narayaneeyam Dasakam 1 To 100

Narayaneeyam Dasakam 1 To 100, नारायणीयं दासकं १ To १००, Ramesh Vidya PDF Free Download

Narayaneeyam Dasakam 1 To 100 PDF Download

नारायण’ इति विष्णुजी इत्यस्य भक्तानां मध्ये सरलं लोकप्रियं च नाम अस्ति तथा च विष्णुजी इत्यस्य अन्ये बहवः नाम यथा लक्ष्मीनारायणः, शेष्णारायणः, अनन्तनारायणः इत्यादयः अस्य नाम्ना निष्पन्नाः सन्ति । वर्तमानकाले गुरुवायूरमन्दिरे अपि नारायणीयं दासकं पाठ्यते। अस्य लेखकः केरलजन्मनः भक्तकविः नारायणभट्टथिरी अस्ति यः षोडशशतके अस्य ग्रन्थस्य रचनां कृतवान् । एतत् काव्यं भागवतपुराणस्य सारम् अस्ति।

अस्य प्रायः १८ सहस्राणि श्लोकाः सन्ति ये श्रीकृष्णस्य पूजार्थाः सन्ति । मेलपुतुर् नारायण भट्टथिरी भारतीयगणितज्ञः आसीत् । सः अच्युतपिशरत्याः तृतीयः शिष्यः आसीत् । सः गणितज्ञः व्याकरणशास्त्रज्ञः च आसीत् । ‘प्रक्रिय सर्वस्वम्’ इति अस्य सर्वाधिकमहत्त्वपूर्णं कृतिः । परन्तु तस्य ‘नारायनीयम्’ इति कृतिः सर्वाधिकप्रसिद्धा यस्मिन् गुरुवायोरप्पनस्य (कृष्णस्य) प्रशंसा भवति। नारायनीयम् इति मध्ययुगीनः संस्कृतग्रन्थः ।

Narayaneeyam Dasakam 1 To 100

सान्द्रानन्दावबोधात्मकमनुपमितं कालदेशावधिभ्यां

निर्मुक्तं नित्यमुक्तं निगमशतसहस्रेण निर्भास्यमानम् ।

अस्पष्टं दृष्टमात्रे पुनरुरुपुरुषार्थात्मकं ब्रह्म तत्वं

तत्तावद्भाति साक्षाद् गुरुपवनपुरे हन्त भाग्यं जनानाम् ॥ १ ॥

एवंदुर्लभ्यवस्तुन्यपि सुलभतया हस्तलब्धे यदन्यत्

तन्वा वाचा धिया वा भजति बत जन: क्षुद्रतैव स्फुटेयम् ।

एते तावद्वयं तु स्थिरतरमनसा विश्वपीड़ापहत्यै

निश्शेषात्मानमेनं गुरुपवनपुराधीशमेवाश्रयाम: ॥ २ ॥

सत्त्वं यत्तत् पराभ्यामपरिकलनतो निर्मलं तेन तावत्

भूतैर्भूतेन्द्रियैस्ते वपुरिति बहुश: श्रूयते व्यासवाक्यम्।

तत् स्वच्छ्त्वाद्यदाच्छादितपरसुखचिद्गर्भनिर्भासरूपं

तस्मिन् धन्या रमन्ते श्रुतिमतिमधुरे सुग्रहे विग्रहे ते ॥ ३ ॥

निष्कम्पे नित्यपूर्णे निरवधिपरमानन्दपीयूषरूपे

निर्लीनानेकमुक्तावलिसुभगतमे निर्मलब्रह्मसिन्धौ ।

कल्लोलोल्लासतुल्यं खलु विमलतरं सत्त्वमाहुस्तदात्मा

कस्मान्नो निष्कलस्त्वं सकल इति वचस्त्वत्कलास्वेव भूमन् ॥ ४ ॥

निर्व्यापारोऽपि निष्कारणमज भजसे यत्क्रियामीक्षणाख्यां

तेनैवोदेति लीना प्रकृतिरसतिकल्पाऽपि कल्पादिकाले।

तस्या: संशुद्धमंशं कमपि तमतिरोधायकं सत्त्वरूपं

स त्वं धृत्वा दधासि स्वमहिमविभवाकुण्ठ वैकुण्ठ रूपं॥५॥

तत्ते प्रत्यग्रधाराधरललितकलायावलीकेलिकारं

लावण्यस्यैकसारं सुकृतिजनदृशां पूर्णपुण्यावतारम्।

लक्ष्मीनिश्शङ्कलीलानिलयनममृतस्यन्दसन्दोहमन्त:

सिञ्चत् सञ्चिन्तकानां वपुरनुकलये मारुतागारनाथ ॥६

कष्टा ते सृष्टिचेष्टा बहुतरभवखेदावहा जीवभाजा-

मित्येवं पूर्वमालोचितमजित मया नैवमद्याभिजाने।

नोचेज्जीवा: कथं वा मधुरतरमिदं त्वद्वपुश्चिद्रसार्द्रं

नेत्रै: श्रोत्रैश्च पीत्वा परमरससुधाम्भोधिपूरे रमेरन्॥७॥

नम्राणां सन्निधत्ते सततमपि पुरस्तैरनभ्यर्थितान –

प्यर्थान् कामानजस्रं वितरति परमानन्दसान्द्रां गतिं च।

इत्थं निश्शेषलभ्यो निरवधिकफल: पारिजातो हरे त्वं

क्षुद्रं तं शक्रवाटीद्रुममभिलषति व्यर्थमर्थिव्रजोऽयम्॥८॥

कारुण्यात्काममन्यं ददति खलु परे स्वात्मदस्त्वं विशेषा-

दैश्वर्यादीशतेऽन्ये जगति परजने स्वात्मनोऽपीश्वरस्त्वम्।

त्वय्युच्चैरारमन्ति प्रतिपदमधुरे चेतना: स्फीतभाग्या-

स्त्वं चात्माराम एवेत्यतुलगुणगणाधार शौरे नमस्ते॥९॥

ऐश्वर्यं शङ्करादीश्वरविनियमनं विश्वतेजोहराणां

तेजस्संहारि वीर्यं विमलमपि यशो निस्पृहैश्चोपगीतम्।

अङ्गासङ्गा सदा श्रीरखिलविदसि न क्वापि ते सङ्गवार्ता

तद्वातागारवासिन् मुरहर भगवच्छब्दमुख्याश्रयोऽसि॥१०॥