Karmkand In Gujarati

Karmkand In Gujarati PDF Free Download, संपूर्ण कर्मकांड Pdf Gujarati, प्रतिष्ठा मौक्तिकम् Pdf Download, वेदी पूजन पद्धति Pdf Free Download, सर्व कर्म अनुष्ठान प्रकाश भाग 1 Pdf Download, ब्रह्म नित्य कर्म Pdf Download, याज्ञिक रत्नम Pdf Download, कर्मकाण्ड पुस्तक सूची, सर्व कर्म अनुष्ठान प्रकाश भाग 2 Pdf Download.

Karmkand In Gujarati PDF Free Download

આજે હિન્દુ સમાજમાં ધાર્મિક વિધિઓ પ્રત્યે સર્વત્ર અવિશ્વાસનું વાતાવરણ જોવા મળે છે. બહુ ઓછા લોકો છે, જેઓ ભક્તિભાવથી ધાર્મિક વિધિઓનું પાલન કરે છે, બાકીના લોકો અશ્રદ્ધાના અંધકારમાં ભટકતા હોય છે. આ કેમ છે. આ અંગે વિચાર કરવો પડશે.

જો આપણે વિશ્વના અન્ય ધર્મો અને સંપ્રદાયો પર નજર નાખીશું, તો આપણને ખબર પડશે કે તે દરેકમાં કોઈને કોઈ કર્મકાંડ પ્રણાલી છે, પરંતુ તે સંપ્રદાયોના અનુયાયીઓને તેમની ધાર્મિક વિધિઓ પ્રત્યે એટલી અરુચિ નથી જેટલી તેમના સમાજમાં પ્રચલિત છે. કદાચ એનું મુખ્ય કારણ એ હોઈ શકે કે એ સંપ્રદાયોમાં હિંદુ ધર્મે જેટલો ઉદાર અને મુક્ત વિચારસરણી આપ્યો છે એટલી મુક્ત જગ્યા નથી.

આ ઉદાર અને સ્વતંત્ર વિચારની પરંપરાનો આજે હિન્દુ સમાજમાં દુરુપયોગ થતો જણાય છે અને તેનું મૂળ કારણ આપણું અધૂરું જ્ઞાન છે અને તેના માટે જવાબદાર આપણી ખામીયુક્ત શિક્ષણ પ્રણાલી છે, જે આપણને દિશાહીનતા અને મૂલ્યહીનતાની ગુફાઓમાં ભટકવા મજબૂર કરે છે. કામ

આ પુસ્તકની રચના ખૂબ જ સરળ અને સરળ પ્રશ્ન-જવાબમાં કરવામાં આવી છે, જે માત્ર હિંદુ ધાર્મિક વિધિઓ વિશે ફેલાયેલી ગેરસમજોને દૂર કરવા અને તેના પ્રત્યે આદરની ભાવના કેળવવા માટે છે.

પ્રથમ 21 પાનામાં વિવિધ વિધિઓના ‘કેમ અને કેવી રીતે’ જવાબ આપવાનો ટૂંકો અને સરળ પ્રયાસ છે. નીચેના પાનાઓમાં, ગાયત્રી ઉપાસનાની ઉપયોગીતા, ગાયત્રી સાધનાની સરળ પદ્ધતિ, ઉપાસના, ધ્યાન અને ઉપાસનાની ત્રણ પદ્ધતિઓ અને પ્રજ્ઞા યોગને પણ ટૂંકમાં સમજાવવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો છે.

અમે માનીએ છીએ કે ગાયત્રી પરિવારના તમામ સભ્યોને આ પુસ્તક વાંચીને લાભ થશે અને તેની નકલો મંગાવીને અન્ય નવા પરિવારોને મોકલવાનો પ્રયાસ કરીશું.

કેમ અને કેવી રીતે?

જપ અને સિદ્ધિ

આપણે આપણા જીવનમાં ઘણી એવી વ્યક્તિઓ જોઈ છે જેમણે કઠોર તપસ્યા કરી હોય, તેમ છતાં તેઓને પરમ પૂજ્ય ગુરુદેવ દ્વારા પ્રાપ્ત થયેલી સિદ્ધિ દેખાતી નથી. તક મળતાં, એક દિવસ મેં પૂજ્યજીને પૂછ્યું, “હે ગુરુદેવ! તમે ગાયત્રી મંત્રનો જાપ કર્યો છે અને અન્ય લોકોએ પણ તે જ 24-ઉક્ષરોવાળા ગાયત્રી મંત્રનો જાપ કર્યો છે, તો પછી તમે તમારા જેવી સિદ્ધિ કેમ પ્રાપ્ત કરી નથી?

પૂજ્યવરે હસીને કહ્યું, “દીકરા, અમે આ ગાયત્રી મંત્રનો જાપ પછી કર્યો છે. પ્રથમ તેણે તેના બાહ્ય અને આંતરિક ભાગને શુદ્ધ કર્યું છે. તેના વિના, બધી આધ્યાત્મિક સિદ્ધિઓ, જ્યારે પ્રાપ્ત થાય ત્યારે પણ, અપ્રાપ્ત હોવા સમાન છે. ધોબીઓની જેમ માર મારીને આપણે મન ધોઈ નાખ્યું છે. માત્ર જાપ કરવાથી કોઈને કોઈ લાભ મળતો નથી.

એમ કહીને ગુરુજીએ એક આંખે ઘટના સંભળાવી. “બે મહાત્માઓ હિમાલયમાં રહીને તપસ્યા કરી રહ્યા હતા. તે નગ્ન અને મૌન હતો. થોડી જમીન હતી તો તેમાંથી કંદ-મૂળ-ફળ મેળવ્યા હતા. ગુફામાં રહેતો, ખાતો અને રોજીરોટી કરતો. એકવાર ગરમીના દિવસોમાં બંને મહાત્માઓ ગુફાની બહાર મેદાન સાફ કરી રહ્યા હતા.

પોતપોતાની ગુફાઓની સામે એક-બે દિવસ સુધી આ સફાઈ પ્રક્રિયા ચાલુ રહી. એક દિવસ એક મહાત્માએ બીજા મહાત્માની જમીનનો એક નાનો ટુકડો કબજે કર્યો. બીજા મહાત્મા ગુસ્સે થયા. તેણે ઈશારો કર્યો, ભમર ચઢી ગઈ. બંને મૌન હતા. તેમનું આ મૌન યુદ્ધ આગળ વધ્યું, ત્યાં સુધી કે તેઓને મુક્કા અને લાત મારી દેવામાં આવી. એકે બીજા મહાત્માની દાઢી કાઢી નાખી, લોહી વહેવા લાગ્યું.”

પૂજ્યએ કહ્યું, “અમને આશ્ચર્ય થયું કે હિમાલયના મૌન તપસ્વીઓ, ગુફાઓમાં રહેતા આ સાધકો અને તેમની સ્થિતિ.

આવી સાધનાને શરમ આવે છે. તમારામાં અભિજાત્યપણુ ન હોય ત્યાં સુધી તમે કંઈપણ પ્રાપ્ત કરી શકતા નથી. જ્યાં સુધી કોઈ વ્યક્તિ પોતાની જાતે ધોવા અને સફાઈ ન કરે ત્યાં સુધી મંત્ર તેને સાબિત કરી શકાતો નથી. કોઈ પણ સંજોગોમાં, તેને ભસ્માસુરની જેમ બળી જવાથી વધુ ફાયદો થશે નહીં.

ભગીરથે તપસ્યા કરી હતી, લોકકલ્યાણ માટે સર્વસ્વ બલિદાન આપ્યું હતું. ત્યારે જ સ્વર્ગમાં વહેતી સુર-સરિતા ગંગા મૈયાને ગાયના મુખમાંથી બહાર કાઢીને પૃથ્વી પર લાવવામાં સક્ષમ હતી. જો ભસ્માસુરનો પણ આવો હેતુ હોત તો તે આટલા લોકોનું કલ્યાણ કરી શક્યો હોત.

ભસ્માસુર પણ ભગવાન શિવ પાસે આ વરદાન માંગી શક્યો હોત કે હું જેના માથા પર હાથ મૂકું તે તરત જ સાજો થઈ જાય. પરંતુ તેણે તેની શોધ કરી ન હતી. જ્યાં સુધી લોભ-મોહ-વાસના-તૃષ્ણા હોય ત્યાં સુધી તે વ્યક્તિ ઉપર ઊઠી શકતી નથી. આ શૈતાની વૃત્તિઓ તેમને નિરાશ બનાવે છે.

આત્મશુદ્ધિની પ્રાથમિક શાળા પાસ કર્યા પછી જ વ્યક્તિ આધ્યાત્મિકતાની પ્રથમ સીડી પર પગ મૂકીને આગળ વધી શકે છે. આત્મશુદ્ધિ કરો તો આત્મવિકાસનો માર્ગ ખુલે છે. અમે 24 વર્ષ સુધી માત્ર જવની રોટલી અને છાશનું સેવન કરીને જીવ્યા.

મસાલેદાર મીઠું, મરચું, મસાલાનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો ન હતો. તમે જીભને નિયંત્રિત કરી છે, તો જ તમે આત્માને નિયંત્રિત કરી શક્યા છો. જો સ્વાદની ઇન્દ્રિયો કાબૂમાં હોય, તો દસ ઇન્દ્રિયો અને મન બધા તેમના ગુલામ બની જાય છે. તેથી સાધકે પહેલા પોતાના મનને ધોઈ નાખવું જોઈએ. કબીરદાસે સાચું કહ્યું છે-

કબીરાનું મન ગંગા નીર જેવું શુદ્ધ છે.
આગળ પાછળ હરિ ફિરત, કહે કબીર-કબીર.
તુલસીદાસે પણ માનસમાં આ જ લખ્યું છે-
નિર્મલ મન સોહિ જન મોહિ ભવ।
મોહીને કપટ, કપટ, છિદ્ર નથી લાગતું.

આ કરવાથી, વ્યક્તિ ચોક્કસપણે ભગવાનને શોધી શકે છે, પછી ભલે તે જૈન હોય, મુસ્લિમ હોય, બૌદ્ધ હોય, ખ્રિસ્તી હોય કે હિન્દુ હોય.

પૂજ્યવરના આ નિર્ણાયક વિચારો સાંભળીને મનનો કંટાળો દૂર થયો. તે જ દિવસથી આપણા અંતઃકરણને ધોવાનું શરૂ કર્યા પછી, ગુરુજીની સૂચના મુજબ, અમે જીવનની સાધના સાથે આગળ વધ્યા.

કેમ અને કેવી રીતે?

ગુરુદેવ મોટે ભાગે ધ્યાન માં જ રહેતા. અમારે માત્ર તપોભૂમિ પર આવતા મહેમાનો અને યાત્રિકો સાથે વ્યવહાર કરવાનો હતો, તેમની શંકાનું નિરાકરણ કરવાનું હતું. તર્ક કરનારને સંતુષ્ટ કરવામાં કેટલીક વાર ભારે મુશ્કેલી પડતી હતી. આથી એક દિવસ અમે પૂજ્ય ગુરુદેવને પૂછ્યું, “ગુરુદેવ!

શા માટે આપણે પ્રથમ સ્થાને પવિત્રતા કરીએ છીએ? શું હથેળીમાં પાણી લઈને મંત્ર જાપ કર્યા પછી છંટકાવ કરવાથી આપણે પવિત્ર થઈ જઈએ છીએ? પછી, અગાઉથી સ્નાન કર્યા પછી, અમે સ્વચ્છ કપડાં પહેરીને બેસીએ છીએ.

પહેલા તો ગુરુજી ખૂબ હસ્યા અને પછી બોલ્યા, “દીકરા! ક્રિયા સાથે લાગણી પણ જરૂરી છે. માત્ર સ્થૂળ સારવારથી કંઈ થતું નથી. અધ્યાત્મને ઊંડાણથી જાણવું જોઈએ. સમુદ્રમાં મોતી મળે છે, ઉપર કંકણના પથ્થરો જ આવે છે. માત્ર મંત્રોચ્ચાર દ્વારા જીભને હલાવવાથી કોઈ ફાયદો નથી.

લાગણી વગરનો જપ નકામો છે. મંત્રથી એવું અનુભવવું જોઈએ કે ચારે બાજુથી પવિત્રતાનો વરસાદ વરસી રહ્યો છે, બે આપણી અશુદ્ધિ, મલિનતા ધોઈ રહ્યા છે. ઉનાળામાં પૃથ્વી ગરમ થવા લાગે છે, પરંતુ જ્યારે વરસાદ પડે છે ત્યારે ચારે બાજુ હરિયાળી અને ઠંડક હોય છે.

પવિત્રતા સાથે, વ્યક્તિએ એવું જ અનુભવવું જોઈએ કે શરીરની ગરમી બહાર આવી રહી છે, આધ્યાત્મિકતાના વરસાદને કારણે દૂર થઈ રહી છે. શાંતિની, કરુણાની, કરુણાની, પવિત્રતાની વર્ષા થઈ રહી છે, મન નિર્મળ અને નિર્મળ બની રહ્યું છે. પણ આજકાલ લોકોને લાગે છે કે આપણી ભેંસ દૂધ કેમ ઓછું કરે છે? ભગવાને અમને પુત્ર કેમ ન આપ્યો? સંપત્તિ કેમ નથી આપી? આવી વિનંતીઓનો ક્રમ ચાલ્યો છે.

ક્રિયા એ માત્ર એક સંકેત, એક હાવભાવ, પ્રતીક છે. જે રીતે ગાર્ડ ટ્રેનને લાલ ઝંડો બતાવે છે, ટ્રેન અટકે છે, જો તેઓ લીલી ઝંડી બતાવે છે, તો તે શરૂ થાય છે. લાગણીનું બીજું નામ ‘દેવતા’ છે. કૈલાસ પર્વત પર શોધ કરવાથી ભગવાન શંકર મળવાના નથી. મીરાએ ભાવુક થઈને પથ્થરની મૂર્તિમાં ભગવાન કૃષ્ણના દર્શન કર્યા હતા.

એકલવ્યએ ભક્તિભાવથી ગુરુદ્રોણાચાર્યની માટીની મૂર્તિ બનાવીને ગુરુદ્રોણાચાર્ય પાસે ધનુર્વિદ્યા શીખી. માત્ર ઉત્તમ લાગણીઓ જ દેવતાઓના રૂપમાં આપણી મદદ માટે આવે છે. આ લાગણીઓ હતી જેના પર ભગવાન પોતે વાળંદને બદલે નંદના પગ દબાવવા ગયા હતા, સુદામાના પગ ધોયા હતા અને પીધું હતું, શબરીના ઘરે જુજુબે જુજુબે ખાવા પહોંચ્યા હતા. ભગવાનને ખુશામત ગમતી નથી પરંતુ માત્ર ઉમદા કાર્યો જ પસંદ છે.

ભગવાનનો અવતાર શરીર અને મનની પવિત્રતા અને પવિત્રતામાંથી આવે છે. વ્યક્તિએ પવિત્ર વર્તન કરવું જોઈએ. જ્યારે પવિત્રતાની પ્રક્રિયા આવી લાગણી અને આચાર સાથે થાય છે, ત્યારે શરીર અને અંતઃકરણ ધોવાઇ જાય છે. આપણે આ ભાવનાથી શરીર-મન-અંતરાત્માને શુદ્ધ કરવું જોઈએ.”